பாண்டிய மன்னனின் சந்தேகத்தை தீர்த்த திருவிளையாடல்

சினிமா

பாண்டிய மன்னனின் சந்தேகம்:
மதுரையை ஆண்ட சண்பகப் பாண்டியன் ஒருமுறை நந்தவனத்தில் தன் அரசியுடன் உலா வரும்போது, காற்றில் ஒரு அபூர்வமான நறுமணம் வீசுவதைக் கவனித்தார். அந்த மணம் அரசியின் கூந்தலில் இருந்து வருகிறதா அல்லது அவர் சூடியிருக்கும் மலர்களில் இருந்து வருகிறதா என்ற சந்தேகம் அவருக்கு எழுந்தது. "பெண்களின் கூந்தலுக்கு இயற்கையிலேயே மணம் உண்டா?" என்ற தன் ஐயத்தைத் தீர்க்கும் புலவருக்கு 1000 பொற்காசுகள் அடங்கிய கிழி (பரிசு முடிப்பு) வழங்கப்படும் என அறிவித்தார்.

தருமியின் வேண்டுதலும் இறைவனின் கவிதையும்:
மதுரையில் வாழ்ந்த தருமி என்னும் ஏழை அந்தணர், தன் வறுமை நீங்கச் சொக்கநாதப் பெருமானிடம் முறையிட்டார். அவர் மீது இரக்கம் கொண்ட சிவபெருமான், ஒரு கவிதையை எழுதி அவரிடம் கொடுத்தார். அதுதான் உலகப்புகழ் பெற்ற

"கொங்குதேர் வாழ்க்கை அஞ்சிறைத் தும்பி..."

என்று தொடங்கும் குறுந்தொகை பாடல். "தேன் தேடி அலையும் அழகான சிறகுகளை உடைய தும்பியே! நீ பார்த்த மலர்களிலேயே என் தலைவியின் கூந்தலை விட மணம் மிக்க மலர் ஏதேனும் உண்டோ?" என்பது அதன் பொருள்.

நக்கீரரின் குறுக்கீடு:
தருமி இந்தப் பாடலை அரசவையில் வாசித்தபோது, தலைமைப் புலவர் நக்கீரர் அதைத் தடுத்து நிறுத்தினார். "பாடலில் சொற்குற்றம் இல்லை, ஆனால் பொருட்குற்றம் உண்டு" என்று வாதிட்டார். அதாவது, "பெண்களின் கூந்தலுக்கு இயற்கை மணம் கிடையாது, அது செயற்கையானது" என்பது நக்கீரரின் வாதம்.

நெற்றிக்கண் திறப்பினும் குற்றம் குற்றமே!
தன் பக்தனுக்காகச் சிவபெருமான் ஒரு புலவர் வடிவில் நேரில் வந்து நக்கீரருடன் வாதிட்டார். "காளத்தி மலையில் வாழும் ஞானப்பூங்கோதையின் (பார்வதி தேவி) கூந்தலுக்கும் மணம் கிடையாதா?" என்று சிவன் கேட்க, நக்கீரரோ அஞ்சாமல் "தெய்வமாக இருந்தாலும் கூந்தலுக்கு இயற்கை மணம் இல்லை" என்றார்.

கோபமடைந்த இறைவன் தன் நெற்றிக்கண்ணைச் சற்றுத் திறந்தார். வெப்பம் தாங்க முடியாமல் தவித்த நிலையிலும், நக்கீரர் பின்வாங்காமல்:

"நெற்றிக்கண் காட்டினாலும் குற்றம் குற்றமே!"
என்று முழங்கினார். பிறகு சிவபெருமான் தன் திருவுருவை மறைத்து, நக்கீரரைத் தண்டித்து பின் அருளியதாக வரலாறு கூறுகிறது.

இந்த நிகழ்வு நமக்கு உணர்த்தும் உண்மைகள்:
நேர்மை: தான் கொண்ட கொள்கையிலும், அறிவிலும் நக்கீரர் எவ்வளவு உறுதியாக இருந்தார் என்பதை இது காட்டுகிறது.

பக்தி: தன் பக்தன் கஷ்டப்படும்போது இறைவன் எந்த வடிவம் எடுத்தும் வந்து உதவுவார் என்பதற்குத் தருமி ஒரு சாட்சி.

தமிழுக்கு முன்னால் அனைவரும் சமம்: இறைவனே கவிதை எழுதினாலும், அதில் பிழை இருந்தால் சுட்டிக்காட்டும் துணிவு தமிழ் மண்ணுக்கே உரியது.

"உண்மை எதுவோ அதுவே உயர்வு" என்பதை இந்தத் திருவிளையாடல் மிக அழகாகப் பதிவு செய்துள்ளது.