ஒரு ஹிந்திப் படம் வெளியாகி, அங்கே சக்கைப்போடு போட்டு, ரசிகர்களின் ஏகோபித்த வரவேற்பைப் பெற்றுவிட்டால், அந்தப் படத்தைத் தமிழில் எடுக்கும்போது பெரிய சவால் காத்திருக்கும். ஏன்னா, ஒரிஜினல் படத்தைப் பார்த்து ரசித்த ரசிகர்களுக்கு, அதே கதையைத் தமிழில் பார்க்கும்போது அந்தப் பழைய பிரமிப்பு கிடைக்குமா என்பது ஒரு பெரிய கேள்விக்குறிதான்...
ஆனால், அப்படியொரு சவாலை ஏற்றுக்கொண்டு தமிழில் உருவான படம்தான் மக்கள் திலகம் எம்.ஜி.ஆர். நடித்த ‘நாளை நமதே’
தர்மேந்திரா நடிப்பில் இந்தியில் வெளியாகி பெரும் வரவேற்பைப் பெற்ற யாதோன் கி பாராத் படத்தின் கதையைத் தழுவி உருவான திரைப்படம் இது.
ஆக்சன், சென்டிமென்ட், சகோதரப் பாசம், காதல், விறுவிறுப்பு என எல்லாமே சரியான கலவையில் அமைந்திருந்த படம். அதிலும், மக்கள் திலகம் நடித்த விதம் படத்துக்கு ஒரு தனி மெருகைக் கொடுத்தது.
இந்திப் படத்தில் இடம்பெற்ற பாடல்களுக்குச் சற்றும் குறையாமல், தமிழில் எம்.எஸ். விஸ்வநாதன் இசையில் பாடல்கள் அற்புதமாக அமைந்திருந்தன. பாடல்கள் மட்டுமல்ல, பின்னணி இசையிலும் மனிதர் பின்னியெடுத்திருந்தார். படத்தின் விறுவிறுப்புக்கு அந்த இசை பெரிய பலம்
பாடல்கள் ஒரு பக்கம், மக்கள் திலகத்தின் நடிப்பு இன்னொரு பக்கம்.
இந்தப் படத்தைப் பற்றிப் பேசும்போது, எனக்கு முதலில் நினைவுக்கு வருவது விஜய் கதாபாத்திரம் கிடையாது; சங்கர் கதாபாத்திரம்தான்
விஜய்யாக வரும் மக்கள் திலகம் ஜாலியாகவும், கலகலப்பாகவும் இருப்பார். ஆனால், சங்கர் கதாபாத்திரத்தில் அப்படியே வேறொரு மனிதராக மாறியிருப்பார். அதிகம் பேசமாட்டார். சுற்றிலும் என்ன நடக்கிறது என்பதை உன்னிப்பாகக் கவனிப்பார். எந்தச் சூழ்நிலையிலும் ஒரு நிதானம் இருக்கும். அந்தக் கதாபாத்திரத்தின் அமைதிக்குள்ளேயே ஓர் அழுத்தம் இருக்கும்.
மக்கள் திலகத்தின் நடிப்பில் இருந்த அந்த வித்தியாசத்தை ரசிக்கத் தெரிந்தவர்களுக்கு, சங்கர் கதாபாத்திரம் ஒரு தனி விருந்து.
அவருடைய ஒவ்வொரு பார்வையிலும் ஓர் அர்த்தம் இருக்கும். ஒவ்வொரு எதிர்வினையிலும் ஒரு கணக்குப் போடப்பட்டிருக்கும். வசனமே இல்லாமல், முகபாவனையால் ஒரு காட்சியைத் தாங்கி நிறுத்த முடியும் என்பதை அவர் நிரூபித்திருப்பார்.
அந்த ஹோட்டல் காட்சி இருக்கே… அடடா
ஹோட்டலில் நிர்மலாவைக் கண்ணன் வலுக்கட்டாயமாக இழுத்துச் செல்ல முயற்சி செய்வார். அப்போது சங்கர் என்ன செய்வார் தெரியுமா?
பிஸ்கெட்டைச் சாப்பிட்டுக்கொண்டே, அங்கே என்ன நடக்கிறது என்று கூர்ந்து கவனிப்பார்...
ஆரம்பத்தில் அமைதியாக நடப்பதைப் பார்த்துக்கொண்டிருப்பவர், அங்கே நடக்கும் அக்கிரமத்தைப் புரிந்துகொண்டு, கொஞ்சம் கொஞ்சமாகக் கோபமடைவார். அந்தக் கோபம் அப்படியே உச்சத்துக்குப் போகும். அடுத்த நொடி, கண்ணனைப் புரட்டி எடுப்பார்...
இந்தக் காட்சியில் சண்டை மட்டும்தான் விசேஷம் என்று நினைத்துவிடாதீர்கள். சண்டை தொடங்குவதற்கு முன்பு மக்கள் திலகம் காட்டும் அந்தக் கவனிப்பு, முகபாவனை, கோபம் அதிகரிக்கும் விதம் என எல்லாமே ரசிக்க வைக்கும்.
அதிலும், பிஸ்கெட்டைச் சாப்பிட்டுக்கொண்டே சுற்றிலும் நடப்பதைக் கவனிக்கும் அந்தப் பார்வை இருக்கிறதே… அதுதான் சங்கர் கதாபாத்திரத்தின் தனித்துவம்...

அந்தக் காட்சியில் மக்கள் திலகத்தின் கூர்மையான கவனிப்பைத்தான் இங்கே பதிவிட்டிருக்கும் புகைப்படம் நினைவுபடுத்துகிறது.
ஒரு நடிகர் வசனம் பேசும்போது மட்டும்தான் நடிக்கிறார் என்று கிடையாது; அமைதியாக அமர்ந்திருக்கும்போதுகூட ரசிகர்களைக் கட்டிப்போட முடியும் என்பதற்கு இந்தக் காட்சியே சாட்சி.
‘நாளை நமதே’ படத்தின் வெற்றியைப் பற்றிப் பேசாமல் இந்தப் பதிவை முடிக்க முடியாது.
படம் இன்னும் பெரிய வெற்றியைப் பெற்றிருக்க வேண்டிய ஒன்று என்பதுதான் என் எண்ணம்.
ஆனால், படம் வெளியான சுமார் 50 நாட்களுக்குப் பிறகு மக்கள் திலகம் நடித்த ‘இதயக்கனி’ வெளியாகி, மிகப்பெரிய வெற்றியைப் பெற்றது. அந்தப் படத்தின் வெற்றிப் புயலில் ‘நாளை நமதே’ படத்துக்கும் போட்டி அதிகரித்தது.
மக்கள் திலகத்தின் படங்களுக்குப் போட்டியாக, அவருடைய இன்னொரு படமே வந்தால் என்ன செய்வது?
ஒரு பக்கம் ‘நாளை நமதே’, இன்னொரு பக்கம் ‘இதயக்கனி’! ரசிகர்களுக்கு ஒரே கொண்டாட்டம்தான்.
இருந்தாலும், ‘நாளை நமதே’ தனது திரையரங்குப் பயணத்தில் குறிப்பிடத்தக்க வெற்றியைப் பதிவு செய்தது. தமிழகத்தில் சுமார் 77 நாட்கள் ஓடியதாகவும், இலங்கையில் 120 நாட்களுக்கு மேல் ஓடி அமோக வரவேற்பைப் பெற்றதாகவும் இந்தப் படத்தைப் பற்றிய நினைவுகள் பேசப்படுகின்றன.
இங்கே ஒரு விஷயத்தைச் சொல்லியே ஆக வேண்டும். ஒரு படத்தின் வெற்றியைப் பற்றிப் பேசும்போது, வசூல் மட்டுமல்ல; ரசிகர்களின் நினைவில் அந்தப் படம் எந்த இடத்தைப் பிடித்திருக்கிறது என்பதும் முக்கியம்.
அந்த வகையில், ‘நாளை நமதே’ எனக்குப் பிடித்தமான படங்களில் ஒன்று.
க்ளைமாக்ஸ் காட்சியை நினைத்தாலே தியேட்டர் அதிர்ந்த அந்த அனுபவம் நினைவுக்கு வருகிறது.
படத்தின் இறுதிக்கட்டத்தில் நம்பியார் தப்பியோட முயற்சி செய்வார். ஆனால், ரயில்வே தண்டவாளத்தில் சிக்கிக்கொள்வார். தப்பிக்க நினைத்த இடத்திலேயே விதி அவரைச் சிக்கவைத்துவிடும்.
அப்போது மக்கள் திலகம் பேசும் வசனம் இருக்கிறதே… அதைத் திரையரங்கில் கேட்ட அனுபவம் மறக்க முடியாதது.
திருச்சி வெலிங்டன் திரையரங்கில் முதல்முறையாக இந்தப் படத்தைப் பார்த்தபோது, அந்தக் காட்சியில் மக்கள் திலகம் பேசத் தொடங்கியதும் தியேட்டரே அதிர்ந்ததாகச் சொல்லலாம்.
கைதட்டல், விசில், ரசிகர்களின் ஆரவாரம் என ஒரே அமர்க்களம்! அவர் பேசும் வசனமே காதில் விழாத அளவுக்கு ரசிகர்களின் உற்சாகம் இருந்தது. ஆரவாரம் ஓரளவுக்குக் குறைந்த பிறகுதான் வசனத்தின் முழு அர்த்தத்தையும் புரிந்துகொள்ள முடிந்தது.
அந்தக் காலத்து ரசிகர்களின் கொண்டாட்டத்தை நினைத்துப் பாருங்கள்! திரையில் தலைவர் பேசுகிறார் என்றால், தியேட்டரில் ரசிகர்களின் உற்சாகத்துக்கு அளவே இருக்காது.
நம்பியாரைப் பார்த்து மக்கள் திலகம் பேசும் அந்த வசனத்தின் சாரம் இன்றைக்கும் பொருந்தும்.
அதிகாரம் இருக்கிறது, பதவி இருக்கிறது, பணம் இருக்கிறது என்பதற்காக எல்லாவற்றிலிருந்தும் தப்பித்துவிடலாம் என்று நினைக்கும் மனிதர்களுக்கு, ஒரு நாள் அவர்களுடைய செயல்களே பதில் சொல்லும் என்பதை அந்தக் காட்சி உணர்த்தும்.
தன்னுடைய அதிகாரத்தையும் செல்வாக்கையும் நம்பி, யாரும் தன்னைத் தண்டிக்க முடியாது என்று இறுமாப்புடன் இருந்தவனுக்கு, இறுதியில் அவனுடைய செயல்களே வினையாகத் திரும்புகின்றன.
தன்னுடன் இருந்தவர்களையே தேவை முடிந்ததும் அழிக்க நினைத்தவன், கடைசியில் தப்பிக்க வழியில்லாமல் நிற்கிறான்.
அந்தச் சூழலில் மக்கள் திலகம் பேசும் வார்த்தைகளில் கோபம் மட்டும் இருக்காது; அநியாயத்துக்கு எதிரான ஒரு எச்சரிக்கையும் இருக்கும்.
அந்தக் காட்சியின் உணர்வை ஒரு வரியில் சொல்ல வேண்டுமென்றால்…
“உன்னால் பாதிக்கப்பட்ட மக்களின் நம்பிக்கை வாசகம்… நாளை நமதே”
இந்த வசனத்தின் பின்னால் இருக்கும் நம்பிக்கையும், நீதியின் மீதான எதிர்பார்ப்பும்தான் படத்தின் தலைப்புக்கே ஒரு தனி அர்த்தத்தைக் கொடுக்கிறது.
மக்கள் திலகம் வெறும் கதாநாயகனாக மட்டும் நிற்காமல், அநியாயத்தை எதிர்த்துப் போராடும் மனிதனாக ரசிகர்களின் மனதில் பதிந்துவிடுகிறார்.
என்னைப் பொறுத்தவரை, ‘நாளை நமதே’ என்பது வெறும் பொழுதுபோக்குப் படம் மட்டுமல்ல; மக்கள் திலகத்தின் நடிப்பில் இருந்த நுணுக்கங்களை ரசிக்க வைக்கும் ஒரு திரைப்படம்.
விஜய்யின் கலகலப்பும் ரசிக்க வைக்கும். ஆனால், சங்கரின் அமைதியும், கூர்மையான பார்வையும், கோபம் வெளிப்படும் விதமும் என்னை இன்னும் அதிகமாகக் கவர்ந்தவை.
ஒரு நடிகரின் திறமையை அளவிடுவதற்கு அவர் பேசும் வசனங்களின் எண்ணிக்கை முக்கியமில்லை; அவர் திரையில் தோன்றும் ஒவ்வொரு நொடியும் ரசிகர்களை எந்த அளவுக்குக் கட்டிப்போடுகிறார் என்பதுதான் முக்கியம்.
அந்த வகையில், மக்கள் திலகம் எம்.ஜி.ஆர். ஒரு தனி ரகம்!
மக்கள் திலகத்தின் படங்களுக்குப் போட்டி யார் என்று கேட்டால், அவருடைய இன்னொரு படமே போட்டியாக நிற்கும் என்பதுதான் அவருடைய திரையுலகச் செல்வாக்கைப் புரிந்துகொள்ள ஒரு நல்ல உதாரணம்...
உங்களிடம் ஒரு கேள்வி
‘நாளை நமதே’ படத்தில் உங்களுக்கு மிகவும் பிடித்த கதாபாத்திரம் எது..?
ஜாலியான விஜய்யா?
அமைதியாக இருந்து அநியாயத்தைத் தட்டிக் கேட்கும் சங்கரா?
அல்லது இறுதிக்காட்சியில் ரசிகர்களை உற்சாகப்படுத்தும் அந்த மக்கள் திலகமா?
உங்கள் நினைவுகளையும் கருத்துகளையும் மறக்காமல் கமெண்டில் சொல்லுங்கள்...
மக்கள் திலகம் எம்.ஜி.ஆரின் மறக்க முடியாத திரைப்படங்களைப் பற்றிய இன்னும் பல சுவாரஸ்யமான பதிவுகளுடன் மீண்டும் சந்திப்போம்...
நாளைநமதே மக்கள்திலகம் எம்ஜிஆர்..
--