1981-ஆம் ஆண்டு தமிழ் சினிமாவில் புதுமுக நடிகைகளாக அறிமுகமானவர்கள் ராதாவும் ஜோதியும். அன்றைய காலகட்டத்தில் அம்பிகா, ராதா போன்ற அழகான நடிகைகளுக்குப் பெரிய வரவேற்பு இருந்தது. ஆனால், இவர்களிலிருந்து முற்றிலும் மாறுபட்ட தோற்றத்துடன், பக்கத்து வீட்டுப் பெண்ணைப் போன்ற இயல்பான முகத்தைக் கொண்டிருந்தார் ஜோதி. அவருடைய திரைப்பயணத்தின் தொடக்கமே பலரையும் வியக்க வைத்தது.
அந்தக் காலத்தில் ரசிகர்களைக் கவரும் அழகான கதாநாயகிகளைத் தேடிக்கொண்டிருந்த தமிழ் சினிமாவுக்கு மத்தியில், மக்களுடன் எளிதாக ஒன்றிப்போகும் இயல்பான முகம் வேண்டும் என்று நினைத்த இயக்குநர் டி. ராஜேந்தர், ஜோதியைத் தனது படத்தில் நடிக்கத் தேர்ந்தெடுத்தார்.
அப்படி ஜோதி கதாநாயகியாக அறிமுகமான திரைப்படம்தான் ‘ரயில் பயணங்களில்’. முதல் படத்திலேயே அவருக்குக் கிடைத்த கதாபாத்திரம் சாதாரணமானதல்ல. படமும் பாடல்களும் ரசிகர்களிடையே நல்ல வரவேற்பைப் பெற்றன.
படத்தில் சாந்தி என்ற பெண், ஓர் இசைக் கலைஞரை உயிருக்கு உயிராகக் காதலிக்கிறாள். அவனும் அவள்மீது ஆழமான காதல் கொண்டிருக்கிறான். ஆனால், குடும்பச் சூழ்நிலையால் சாந்திக்கு வேறொருவருடன் திருமணம் செய்து வைக்கப்படுகிறது.
மனைவியின் பழைய காதலைத் தெரிந்துகொள்ளும் கணவன், அவளுக்கும் அந்தப் பாடகனுக்கும் இடையே ஏதோ நடந்திருக்கலாம் என்ற சந்தேகத்தில் அவளைச் சித்திரவதை செய்கிறான். இதற்கிடையில், காதலியைப் பிரிந்த வேதனையில் அந்தப் பாடகனும் குடிப்பழக்கத்துக்கு அடிமையாகி வாழ்க்கையைத் தொலைக்கிறான்.
ஒருநாள், தனது கணவனுடன் அந்தப் பாடகனின் இசைக் கச்சேரிக்கு வருகிறாள் சாந்தி. மேடையில் அவளைப் பார்த்த பாடகன், தனது வலியையும் காதலையும் வெளிப்படுத்தும் வகையில், ‘அமைதிக்கு பெயர்தான் சாந்தி’ என்ற பாடலைப் பாடுகிறான்.
தனது மனைவியின் முகத்தைப் பார்த்தபடியே பாடகன் பாடுவதைக் காணும் கணவன், ஆத்திரத்தில் சிகரெட்டால் அவளுக்குச் சூடு வைக்கிறான். மேடையில் பாடும் காதலனின் வேதனையும், அதைத் தாங்கிக்கொள்ள முடியாமல் தவிக்கும் சாந்தியின் நிலையையும் பார்த்து அரங்கமே கலங்கியது.
படத்தின் இறுதிக்கட்டத்தில் இன்னும் கொடுமையான சம்பவம் நடக்கிறது. சாந்திக்கும் தனக்கும் எந்தத் தவறான உறவும் இல்லை என்பதை நிரூபிக்க முடியாமல் தவிக்கும் பாடகன், என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் அவளிடம் செல்கிறான். அப்போது அவளுடைய கணவன் ஒரு கொடூரமான யோசனையைச் சொல்கிறான். கடைசியாக ஒருமுறை தன்னுடன் இருக்கும்படி சாந்தியிடம் கேட்குமாறு அவனைத் தூண்டுகிறான்.
அந்த வார்த்தைகளை நம்பி சாந்தியிடம் செல்லும் பாடகன், அவளிடம் தனது காதலையும் வேதனையையும் வெளிப்படுத்துகிறான். ஆனால், தனது கற்பையும் கண்ணியத்தையும் காப்பாற்றிக்கொள்ள வேண்டிய கட்டாயத்தில் சாந்தி, தன்னைக் காதலித்தவனையே துப்பாக்கியால் சுட்டுக் கொன்றுவிடுகிறாள்.
அங்கே வரும் கணவன், அவளுடைய நடத்தையைச் சோதிப்பதற்காகவே அந்தச் சதியைத் திட்டமிட்டதாகக் கூறுகிறான். தான் உயிராக நேசித்த மனிதனைக் கொன்றுவிட்டோமே என்ற அதிர்ச்சியில் சாந்தியும் தற்கொலை செய்துகொள்கிறாள்.
இப்படி ஒரு துயரமான கதையில், தனது முதல் படத்திலேயே ரசிகர்களின் மனதை உலுக்கியிருந்தார் ஜோதி. இளம் நடிகைக்கு அறிமுகப் படத்திலேயே இத்தகைய வலுவான கதாபாத்திரம் கிடைப்பது அரிது.
அடுத்த ஆண்டே ஜோதிக்கு இன்னொரு முக்கியமான வாய்ப்பு கிடைத்தது.
1982-ஆம் ஆண்டு, ரஜினிகாந்த் தனது அதிரடி திரைப்படங்களின் மூலம் சூப்பர் ஸ்டாராக வேகமாக வளர்ந்துகொண்டிருந்த காலம். ‘முரட்டுக்காளை’, ‘பில்லா’ போன்ற படங்களின் வெற்றி அவரைத் தமிழ் சினிமாவின் முன்னணி நட்சத்திரமாக உயர்த்தியிருந்தது.
அந்த நேரத்தில், ரஜினியுடன் நடிக்க வேண்டும் என்ற எதிர்பார்ப்பில் பல நடிகைகள் இருந்தனர். ராதா, அம்பிகா போன்ற நடிகைகள் திரையுலகில் முன்னேறிக்கொண்டிருந்த நிலையில், ஜோதிக்கு ரஜினிகாந்துடன் நடிக்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது பலரையும் ஆச்சரியப்படுத்தியது.

அந்தப் படம்தான் ‘புதுக்கவிதை’.
இந்தப் படத்தில் ரஜினிகாந்தும் ஜோதியும் காதலர்களாக நடித்திருந்தனர். ஈகோ காரணமாக இருவரும் பிரிந்துவிடுகின்றனர். பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு மீண்டும் சந்திக்கும்போது, இருவரின் வாழ்க்கையும் முற்றிலும் மாறியிருப்பதாகத் தோன்றுகிறது.
ரஜினிகாந்துக்குத் திருமணமாகி ஒரு குழந்தை இருப்பதாகவும், ஜோதிக்குத் திருமணமாகி இரண்டு குழந்தைகள் இருப்பதாகவும் இருவரும் பேசிக்கொள்கிறார்கள். ஆனால், உண்மை வேறாக இருக்கிறது.
ஜோதியை மறக்க முடியாததால் ரஜினிகாந்த் திருமணம் செய்துகொள்ளாமல் இருந்திருக்கிறார். ஜோதியின் கணவரும் திருமணமான ஒரு வாரத்திலேயே இறந்துவிட்டதாகத் தெரியவருகிறது.
இருவரும் மீண்டும் ஒன்றுசேர்ந்து புதிய வாழ்க்கையைத் தொடங்கலாம் என்று ரஜினிகாந்த் கூறுகிறார். ஆனால், அவரை விட்டுப் பிரிந்து செல்லும் ஜோதி ரயிலில் ஏறி மைசூருக்குப் பயணிக்கிறாள்.
அவளை விட்டுக்கொடுக்க மனமில்லாத ரஜினிகாந்த், தனது பைக்கில் ரயிலைப் பின்தொடர்கிறார். வழியில் பல தடைகளையும் சிரமங்களையும் கடந்து அவளைத் தேடிச் செல்கிறார். இறுதியில், ஜோதியும் தனது மனதை மாற்றிக்கொண்டு ஒரு ரயில் நிலையத்தில் இறங்குகிறாள். இருவரும் மீண்டும் இணைகிறார்கள்.
இளையராஜாவின் இசையில் ஒலித்த ‘வெள்ளைப் புறா ஒன்று ஏங்குது கையில் வராமலே’ என்ற பாடல், அந்தக் காதல் கதைக்கு மேலும் உயிரூட்டியது. இன்றளவும் அந்தப் படத்தையும் பாடலையும் நினைவுகூரும் ரசிகர்கள் இருக்கிறார்கள்.
ரஜினிகாந்தின் நடிப்பும், ஜோதியின் இயல்பான தோற்றமும், இளையராஜாவின் இசையும் இணைந்து இந்தப் படத்தை மறக்க முடியாத காதல் திரைப்படமாக மாற்றின.
‘ரயில் பயணங்களில்’, ‘புதுக்கவிதை’ எனத் தனது தொடக்கத்திலேயே இரண்டு குறிப்பிடத்தக்க படங்களில் நடித்த ஜோதிக்கு, தமிழ் சினிமாவில் நீண்ட பயணம் காத்திருக்கிறது என்றுதான் அப்போது பலரும் நினைத்திருப்பார்கள்.
ஆனால், அவருடைய திரைப்பயணம் எதிர்பார்த்த திசையில் செல்லவில்லை.
அடுத்ததாக விஜயகாந்துடன் ‘சட்டம் சிரிக்கிறது’ படத்தில் நடித்தார். அதன்பிறகு, சிவாஜி கணேசனுடன் நடிக்கும் வாய்ப்பும் கிடைத்தது. அந்த வாய்ப்பை ஒரு பெரிய திருப்புமுனையாக நினைத்த ஜோதி, ‘நெஞ்சங்கள்’ திரைப்படத்தில் விஜயகுமாரின் மனைவியாகச் சிறிய கதாபாத்திரத்தில் நடித்தார்.
ஆனால், அந்தப் படத்திற்குப் பிறகு அவருக்கு எதிர்பார்த்த அளவில் வாய்ப்புகள் கிடைக்கவில்லை. ஆரம்பத்திலேயே ரஜினிகாந்த் போன்ற முன்னணி நடிகருடன் நடித்திருந்தும், அவருடைய திரைப்பயணம் தொடர்ந்து வளரவில்லை என்பதுதான் வருத்தமான விஷயம்.
பின்னர் ‘சங்கரி’ போன்ற படங்களில் சிறிய கதாபாத்திரங்களில் நடித்தார். விஜயகாந்தின் உதவியால் ‘ராமன் ஸ்ரீராமன்’ படத்தில் அவருக்கு ஜோடியாக நடிக்கும் வாய்ப்பும் கிடைத்தது. அதன் பிறகு தெலுங்குத் திரையுலகுக்குச் சென்ற ஜோதி, சுமார் 15 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு மீண்டும் நடிக்கத் திரும்பியபோது அம்மா கதாபாத்திரங்களில் நடிக்க வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது.
இத்தனை திறமையும், ஆரம்பத்திலேயே கிடைத்த நல்ல வாய்ப்புகளும் இருந்தும், அவருடைய வாழ்க்கையில் ஏன் இவ்வளவு பெரிய பின்னடைவு ஏற்பட்டது என்ற கேள்வி எழாமல் இருக்காது.
ஜோதியின் வாழ்க்கையில் இன்னொரு துயரமான அத்தியாயமும் இருந்தது. அவருக்குப் மார்பகப் புற்றுநோய் இருப்பது கண்டறியப்பட்டபோது, நோய் இறுதிக்கட்டத்தை எட்டியிருந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. சிகிச்சையைத் தாங்கிக்கொள்ள முடியாத நிலையில், வெறும் 44 வயதிலேயே அவர் உயிரிழந்தார்.
இரண்டு படங்களின் மூலமாகவே ரசிகர்களின் மனதில் நீங்காத இடத்தைப் பிடித்த ஒரு நடிகையின் வாழ்க்கை இப்படித் துயரமாக முடிந்தது வேதனையானது.
சரியான வழிகாட்டுதலும், தொடர்ச்சியான வாய்ப்புகளும் கிடைத்திருந்தால் ஜோதியின் திரைப்பயணம் வேறு மாதிரியாக அமைந்திருக்குமோ என்ற எண்ணம் தோன்றுகிறது. திறமை இருந்தும், அதற்கேற்ற அங்கீகாரமும் வாய்ப்புகளும் கிடைக்காத கலைஞர்களின் வாழ்க்கை நமக்கு உணர்த்தும் பாடம் இதுதான்: திரையுலகில் அறிமுக வெற்றி மட்டுமே ஒருவரின் எதிர்காலத்தை உறுதி செய்துவிடாது.
--